Hester
In 1812 vergiftigde Hester Neppingh haar echtgenoot en kwam onder de guillotine. Een dominee schreef haar levensverhaal op, dit stuk vertelt zijn en haar verhaal.
Openingslied
Griffier:
Excuses, dames en heren, zojuist komt mij ter ore
dat de hoofdverdachte - zeer verachte-
graag nog een laatste woordje spreekt.
Ik zou u deze gelegenheid graag besparen,
maar ik vrees zij het recht heeft...
Koor:
Wat valt er nog te zeggen?
Wat kun je nog vertellen?
We hebben alles al gelezen
Hebben alles al gehoord
Adriana:
Wat kunt u nog onthullen?
Hoe u mij hebt bedrogen?
Wat valt er te bekennen?
Hoe u mij hebt meegesleurd
in het web van mooie woorden
al dat goud dat u beloofde?
Koor:
Door Wijk schallen de feiten
Langs hagen gaat het woord
Op straat ligt het verhaal
En gaan van oor tot oor
Wat valt er nog te zeggen?
Wat kun je nog vertellen?
We hebben alles al gelezen
Hebben alles al gehoord
Gerrit:
Wat wil je nog verraden?
Hoe het zo ver is gekomen?
Wil je nu nog spijt betuigen
dat je mij hebt meegelokt?
Met je gevaarlijk wilde ogen
je gevaarlijk wilde dromen…
Koor:
Wat valt er nog te zeggen?
Wat kun je nog vertellen?
We hebben alles al gelezen
Hebben alles al gehoord
Wat valt er nog te pleiten?
Wat kun je nog bewijzen?
Deze vrouw hier is een monster
Deze vrouw heeft hen vermoord!
Griffier:
Is het niet droevig te vernemen, dames en heren
dat deze vrouw zelfs nu nog in haar leugens wil volharden?
Koor:
Eerst haar tanden dan de nagels
Ruk haar tong uit als zij praat
Tuig haar af aan galg en rad
Straf dit vleesgeworden kwaad
Geeft den bliksem galgentouw
Strik de sloerie strak de strop
Warm de heks met hellevuur
Bevrijd het loeder van d’r kop
Zeg mij wat te doen
(Hesters man is achter de relatie tussen Hester en de jonge Gerrit gekomen en heeft Gerrit de toegang tot het huis ontzegt.)
Hester:
Voor mij staat een kruitvat met een lont
Om mij heen aan elke kant een muur
Ze lijken elke dag weer dichterbij te komen
de zuurstof die verdwijnt hier met het uur.
Buiten draait de wereld alsmaar door
Elk volgt een vastgestelde baan
Is dit nu waar de ‘loop der dingen’ mij moest brengen
Of ben ik ergens toch verkeerd gegaan?
Maakt mijn grote wens van mij een gek?
Kiest elke goede vrouw voor schone schijn?
Of ben ik juist met dit verlangen zoveel meer mens
Dan ieder ander ooit heeft durven zijn?
Vader, moeder zeg mij wat te doen
God als u bestaat, dit is zo’n dag
Waarop een mens haar ziel verkoopt voor antwoord op de vraag
of zij ook nog even leven mag?
Voor mij staat een kruitvat met een lont
in mijn hart brandt een grillig vuur
Moet ik blussen en dan stikken in stenen fort?
Of ontsteken met de kans dat ik bedolven wordt?
De wanhoop die groeit hier met het uur.
